Καθημερινές στιγμές ζωής.....

Η θεωρία του χάους στον κινηματογράφο......

Ένας ψυχολόγος από το πανεπιστήμιο του Κορνέλ, μελέτησε προσεχτικά περισσότερες από 150 ταινίες των τελευταίων εβδομήντα χρόνων, αναζητώντας τι είναι αυτό που ουσιαστικά μπορεί να εξασφαλίσει μια εμπορική επιτυχία.

Το συμπέρασμά του; Η επιτυχία ή η αποτυχία μιας ταινίας, μπορεί φαινομενικά να μοιάζει απρόβλεπτη, όμως στην πραγματικότητα ακολουθεί τη "θεωρία του χάους"!

Αν ο δημιουργός καθορίσει σωστά τις αρχικές συνθήκες , τότε θεωρητικά μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της ταινίας. Ο James Cutting είναι κατηγορηματικός: "Οι περισσότεροι υποστηρίζουν πως είναι η επιλογή ηθοποιών. Και όμως ένα όνομα όπως Brat Pitt ή Johhny Depp δεν φέρνει την άνοιξη! Το μυστικό βρίσκεται στην θεωρία του χάους!".



Η επιτυχία μιας ταινίας είναι ζήτημα μαθηματικών!


"Υπάρχουν στιγμές κατά τη διάρκεια μιας συναρπαστικής ταινίας που αναρωτιέμαι για ποιο λόγο την βλέπω. Παρόλο που απορώ, συνεχίζω να παρακολουθώ δίχως να χάσω σκηνή και μάλιστα σκέπτομαι ποιο θα μπορούσε να είναι το τέλος. Τα μάτια μου είναι καρφωμένα στην οθόνη, επειδή υπάρχει μια συγκεκριμένη ροή που με παρασύρει. Συμβαίνει σε όλους μας, έτσι δεν είναι; Ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψω οτι είναι καθαρά ζήτημα μαθηματικών και όχι συναισθημάτων. Απογοητευτήκατε; " συνεχίζει υπογραμμίζοντας ότι αποστασιοποιήθηκε από τον παράγοντα των ερεθισμάτων και χρησιμοποίησε την σύγχρονη έρευνα αντίληψης με βάση αποκλειστικά τη λογική.



Η θεωρία του χάους, πίσω από το Χόλυγουντ!


Ο Cutting υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει καμία φόρμουλα αισθητικής ή οτιδήποτε θα μπορούσε να καθορίσει το κατά πόσο οι άνθρωποι αφιερώνουν την προσοχή τους στην υπόθεση. Η χρυσή συνταγή έχει ανακαλυφθεί και ονομάζεται μαθηματική ακρίβεια ακόμα και στον κινηματογράφο. "Όπως υπάρχει στη ζωγραφική, στην τέχνη, την οικονομία, τη ζωή!", υποστηρίζει.
Αυτό που κυρίως εξέτασαν οι ερευνητές, ήταν αν υπάρχουν στις ταινίες επαναλαμβανόμενα μοτίβα για να αποσπαστεί η προσοχή! Συγκεκριμένα, αναζήτησαν ένα μοτίβο που ονομάζεται διακύμανση 1 / f διακύμανσης. Το 1 / f είναι μια έννοια από τη θεωρία του χάους και αυτό σημαίνει ένα μοτίβο της προσοχής, που εμφανίζεται φυσικά στο ανθρώπινο μυαλό. Είναι ένας ρυθμός που εμφανίζεται στη φύση, στη μουσική, στη μηχανική, οικονομικά, και αλλού. Με λίγα λόγια, είναι σταθερά συνδεδεμένο με το σύμπαν!

"Ο παράγοντας 1/f ουσιαστικά σκιαγραφεί το ποσοστό ενδιαφέροντος που εκδηλώνουμε κάθε φορά. Άρα μιλάμε για στατιστικά δεδομένα. Οι αναλογίες αφορούν τον αριθμό των εγκλημάτων, των πυροβολισμών, των ερωτικών σκηνών, των διάσημων ηθοποιών...

Πόσους πυροβολισμούς πρέπει να βάλεις, ανά πόσα λεπτά της ώρας, ανάλογα πόσες θα είναι οι σκηνές ταχύτητας κλπ. Δηλαδή για να δημιουργήσει ένας παραγωγός την ταινία που θα "σπάσει" τα ταμεία , όπως συνηθίζουμε να λέμε, θα πρέπει να λάβει υπόψη του σοβαρά όλες εκείνες τις λεπτομέρεις και μη που θα κάνουν τη διαφορά.".



Ποιές ταινίες είχαν τη σωσή διακύμανση 1/f

Στη μελέτη , η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Επιστήμη της Ψυχολογίας" (Psychological Science), οι καθηγητές Cutting, DeLong and Nothlefer διαπίστωσαν ότι όλες οι ταινίες που ξεχώρισαν κατά καιρούς δημιουργήθηκαν με βάση τον ρυθμό αυτό.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα το 2000 η "Καταιγίδα", το 1955 ο "Επαναστάτης χωρίς αιτία", το αριστούργημα του Χίτσοκ "39 Βήματα".

"Εμείς από τη πλευρά της επιστήμης προτείνουμε στην κινηματογραφική Μέκκα και σε όσους προσπαθούν με μια ταινία που δημιουργούν, να καταπλήξουν τα πλήθη, να ασχοληθούν με τις ταινίες περισσότερο. Θα πρέπει να υπάρξει μια εξέλιξη με βάση τον παράγοντα αυτό και οι αναλογίες καλό θα ήταν να εστιάζονται στην γρήγορη πλοκή , στο πολιτισμό, στις ανθρώπινες αντιδράσεις. Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, αλλά για όλα όσα μας συμβαίνουν, ρόλο διαδραματίζει η θεωρία του χάους. Αυτή υποβάλλει τις συνισταμένες ακόμα και στο ξακουστό Hollywood".


(από pyles.tv)

ο πάπυρος του Δερβενίου......

....είναι το αρχαιότερο βιβλίο που έχει βρεθεί μέχρι τώρα στην Ευρώπη!

Απόδοση Ανδρεά Τσάκαλη

ΠΑΠΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ



Για τους συνετούς θα τραγουδήσω -στους βέβηλους

κλείστε τις θύρες-

του παντοκράτορα Διός, του άνακτα, τα έξοχα έργα,

όσα με τις συμβουλές της μέλαινας Νυκτός εκτέλεσε,



και των νεώτερων μακάριων το γένος, θεών παντοτινών

που απ' τον Δία γεννήθηκαν τον ισχυρό βασιλέα.

Γιατί ο Δίας απ' τον πατέρα του έχοντας θεία εξουσία,

στα χέρια έμελλε να πάρει ένδοξο σκήπτρο.

Και τα εξήγησε πολύ καλά όλα όσα απ' το άδυτο η θεά του είπε,



η μάντισσα όλων. Νύκτα που με αμβροσία τρέφει τους θεούς.

Αυτή του τα φανέρωσε όλα όσα ήταν θεμιτό να γίνουν, καθώς

βασίλευε στο όμορφο παλάτι του χιονοσκέπαστου Ολύμπου.

Κι αφού ο Ζεύς απ' τη θεά άκουσε τους χρησμούς τους άρρητους,

έλαβε δύναμη στα χέρια και του θεού καταβρόχθισε το λαμπρό



φαλλό, του θεού που πρώτος στον αιθέρα πρόβαλε.

Εκείνος βέβαια γέννησε τη Γαία και τον πλατύ Ουρανό

ενώ η πελώρια Γαία τον Κρόνο έκανε που μεγάλο κακό έπραξε

στον Ουρανό Ευφρονίδη, που πρώτιστος βασίλευσε.

Απ' αυτόν έπειτα ο Κρόνος κι ύστερα ο συνετός Δίας,



κατέχοντας σοφία και βασιλική τιμή ανάμεσα στους μακάριους.

Και τότε λοιπόν του θεού καταβρόχθισε, όπως ήταν θεμιτό,

το φαλλό του Πρωτογόνου βασιλιά. Και εξαιτίας αυτού, όλοι

οι αθάνατοι γεννήθηκαν, θεοί μακάριοι και θεές και

ποταμοί κι όμορφες πηγές και όλα τα άλλα, όσα τότε έγιναν,



ενώ ο ίδιος είναι μονογενής. Βασιλέας των όλων είναι τώρα,

μα κι έπειτα θα είναι. Ο Ζεύς πρώτος γεννήθηκε, ο Ζεύς

ο ύστατος Αστραποβρόντης. Ο Ζεύς είναι η κεφαλή,

ο Ζεύς η μέση, απ' τον Δία όλα πλάστηκαν. Ο Δίας ο ίδιος

ορίζει το τέλος όλων η κραταιή μοίρα είναι ο Δίας. Ο Ζεύς



είναι βασιλιάς, ο αστραποβρόντης Δίας είναι ο άρχοντας όλων.

Γιατί αφού τα έκρυβε όλα, στο χαρωπό φως

πάλι απ' την ιερή καρδιά έβγαλε, εκπληρώνοντας δύσκολα έργα.

Και πρώτη βέβαια απ' τους θεούς στη χρυσή Αφροδίτη,

τη χαρωπή Ουρανία, έφτιαξε θρόνο



κι αμέσως έπειτα στην Αρμονία και στην εράσμια Πειθώ.

Τη γη έφτιαξε και τον πλατύ Ουρανό ψηλά

και τη δύναμη έδωσε του μεγάλου Ωκεανού που ρέει πλατιά

και βάθυνε τις ρίζες του αργυροστρόβιλου Αχελώου.

Έφτιαξε κι άλλη γη απέραντη, που Σελήνη



οι αθάνατοι ονομάζουν και Μήνη οι κάτοικοι της γης,

που πολλά βουνά έχει, πολλές πόλεις και πολλά μέλαθρα

και στη μέση είναι, σε ίση απόσταση από όλα,

που και ανθρώπους πολλούς φωτίζει στην απέραντη γη.

Μα και το μέγα ήλιο έφτιαξε, πολύ ωφέλιμο για τους θνητούς,



και τα λαμπρά άστρα με τα οποία ο ουρανός στεφανώνεται.



Ορφικό Κείμενο





Ο πάπυρος αυτός βρέθηκε λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, στο Δερβένι. Ο πάπυρος βρισκόταν μέσα σε υπόλειμμα νεκρικής πυράς. Επειδή ήταν καμμένος, συντηρήθηκε από ειδικούς επιστήμονες για αρκετά χρόνια. Πρωτοδημοσιεύθηκε στο βιβλίο: “ Ορφικά Κείμενα Άπαντα “ εκδόσεις “Πύρινος Κόσμος” (Αθήνα 1999). Η απόδοση του κειμένου στα νέα Ελληνικά έγινε από τον Ανδρέα Τσάκαλη.



Είναι ένα παράξενο κείμενο καθώς θα διαβάσατε, που προφανώς περιέχει κωδικοποιημένη γνώση και δεν είναι ολόκληρο. Άγνωστο είναι αν έχουν σωθεί και άλλα τμήματά του. Κάτω από αυτό το κείμενο υπάρχουν δύο ακατανόητοι στίχοι οι οποίοι προφανώς είναι νόθοι και εμβόλιμοι.



Οι στίχοι είναι οι εξής:



Και όλα αυτά επινόησε κι έφτιαξε ο σοφός Δίας,

γιατί ερωτικά ήθελε με τη μητέρα του να σμίξει

Γερνάνε ποτέ οι σκιές;

Από τον Κώστα Ζουγρή Ο πιο πιστός σύντροφος κάθε ανθρώπου είναι αναμφισβήτητα ...η σκιά του, που δεν την αποχωρίζεται ποτέ. Παράλληλα, σε αντίθεση με τον καθρέφτη που δεν λέει ποτέ ψέματα, κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, η σκιά μέχρι τα βαθιά γεράματα σε ξεγελάει και σου δίνει μια σταθερή εικόνα του εαυτού σου, η οποία διαφέρει ελάχιστα από αυτήν που έχει κάποιος έφηβος.

Αρκετές είναι οι διαφορετικές έννοιες για τη σκιά που χρησιμοποιούμε στο καθημερινό λεξιλόγιό μας. «Μου έγινε σκιά», εννοώντας ότι δεν με αποχωρίζεται και συνέχεια με ακολουθεί. «Σκίασε τις σχέσεις μας», για μία όχι επιθυμητή εξέλιξη σχέσεων. Ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός συνδύασε το σκιάζω με το φοβίζω στον εθνικό μας ύμνο. Η «σκιώδης κυβέρνηση» δημιουργείται συχνά από την εκάστοτε αντιπολίτευση προκειμένου να ελέγχει τη λειτουργία τής κάθε κυβέρνησης.

«Εχει γίνει σκιά του παλιού του εαυτού» λέμε συχνά για κάποιον που έχει αρρωστήσει.

Το καλοκαίρι βέβαια αξιοποιούμε με τον καλύτερο τρόπο τη σκοτεινή περιοχή που σχηματίζεται στη μία πλευρά ενός αντικειμένου όταν μία φωτεινή πηγή, όπως είναι ο Ηλιος, το φωτίζει από την άλλη πλευρά.

Η σκιά σε λαογραφικές δοξασίες έχει άυλη υπόσταση, ως υπερφυσικό ον, φάντασμα, αερικό, καθώς και ως μεταθανάτια επιβίωση ανθρώπου ή της ψυχής του. Ολα αυτά προέρχονται από την έλλειψη ικανότητας ερμηνείας του φαινομένου της σκιάς, κάτω βέβαια από την κυριαρχία του φόβου και ίσως της μοναξιάς στη διάρκεια της νύχτας, εξού και το ρήμα σκιάζομαι (=φοβάμαι). Ο Μέγας Αλέξανδρος, προκειμένου να εκπαιδεύσει το άγριο άλογό του, τον Βουκεφάλα, το γύριζε προς τον Ηλιο για να μη βλέπει τη σκιά του τη στιγμή που το ίππευε και να σκιάζεται!

Τα μόνα αστρονομικά σώματα που μπορούν να παράγουν σκιές που να είναι ορατές στη Γη, είναι ο Ηλιος, η Σελήνη και, κάτω από προϋποθέσεις, οι πλανήτες Ερμής και Αφροδίτη.


Για πολλές θρησκείες η σκιά παρομοιάζεται με φάντασμα και είναι κι ένας τρόπος για να δείχνει ο Θεός την παρουσία του. Οι ανατολικές θρησκείες δίνουν μεγάλη σημασία στο φωτοστέφανο και θέλουν να πιστοποιήσουν με αυτό την παρουσία του Θεού.

Στον κινηματογράφο ο Ανθρωπος-σκιά είχε παρουσία σε μία σειρά από πετυχημένες ταινίες στη δεκαετία του '30 και επανήλθε και στο τέλος του περασμένου αιώνα. Το 1926 ο Lon Chaney ήταν πρωταγωνιστής στο Shadows και το 1959 καλλιτεχνική επιτυχία για τον John Cassavetes ήταν οι Σκιές.

Στη μουσική αρκετά τραγούδια χρησιμοποιούν, με διάφορες αιτίες, τη λέξη σκιά και γνωρίζουν επιτυχία. Ο Σωκράτης Μάλαμας για το άλμπουμ του Παραμύθια, που κυκλοφόρησε το 1991, έγραψε, για τη φωνή της Μελίνας Κανά, το Κυνηγάω τη σκιά μου:
Κυνηγάω τη σκιά μου κι όσο ψάχνω μακριά μου, σε χάνω, είσαι εικόνα που σβήνει στο κενό και μ' αφήνει να ψάχνω πιο κάτω. Ο ίδιος τραγουδά στα Ξωτικά:

Σε ποια σκιά τα μάτια σου θολώνουν μικρό πουλί σ' αγάπησα πολύ, τα βήματα στα κύματα βουλιάζουν, να 'σουν εδώ να σε βρει η ανατολή. Το 2002 ο Σωκράτης θα επανέλθει με τη σκιά στο άλμπουμ Ενα.

Ο Νότης Σφακιανάκης έχει τακτική σχέση με τις σκιές και τις χρησιμοποιεί συχνά σε τραγούδια του όπως το Ενα γράμμα που έγραψε ο Γιώργος Μουκίδης:

Επεσα χθες μέσα σε θάλασσες παλιές, μέσα σε κρύα πρωινά και σ' εκδρομές,
έπεσα χθες μες στου μυαλού μου τις σκιές κι εσύ μου έγνεφες και μου 'λεγες μηv κλαις:

Στο Οι σκιές, σε μουσική Αλέκου Χρυσοβέργη και στίχους Σπύρου Γιατρά, τραγουδά:

Δεν είσαι εσύ το καλοκαίρι πια για μένα, είσαι σιωπή, ντροπή και όνειρα καμένα,
δεν θα σου δώσω εγώ το σώμα μου ξανά, να συμπληρώνεις τα δικά σου τα κενά.
Οι σκιές δεν αγαπάνε γιατί δεν έχουνε ψυχή, οι σκιές δεν αγαπάνε, μια σκιά ήσουν κι εσύ.

Ο Κώστας Λειβαδάς έγραψε για το Πώς θα πεθάνω εγώ για σένα, που τραγούδησε ο Γιάννης Κότσιρας Ποια σκιά κυνηγάει, το μυαλό μου; Μακριά, μακριά, πού το στέλνει. Μες στο ίδιο κελί η καρδιά, μια στιγμή κυνηγάει να πιστέψει.

Είμαι σκιά που γυρνά τραγουδά ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, σε μουσική δική του και στίχους του Θανάση Βούτσινου: Είμαι σκιά που γυρνά, στη λογική σου αλλάζω σειρά,
στις άδειες ώρες σου βάζω φωτιά, τον πόθο η νύχτα ξυπνά. Είμαι σκιά που γυρνά.

Σε μία από τις διασκευές που έκανε η Ελευθερία Αρβανιτάκη σε τραγούδι των Night Ark, σε στίχους του Μιχάλη Γκανά, με τίτλο Σκιές και χρώματα, τραγουδά: Είναι σπίτια που έχασα και ποτέ δεν τα ξέχασα, ένα σχήμα που μπόρεσα -σώμα μου- κι άλλα που δεν χώρεσα. Είναι κάτι στον άνεμο, μυστικό και παράνομο, που τρελαίνει τα σώματα -πόνα τα- με σκιές και χρώματα.

Η Δήμητρα Γαλάνη, σε μουσική των Βασίλη Τσιτσάνη και Βλάχου και σε στίχους του Κώστα Βίρβου, τραγούδησε το Η σκιά μου και εγώ: Η σκιά μου κι εγώ κάθε βράδυ πικρό σε ζητάμε, και ρωτάμε αν ζεις αν σε είδε κανείς και πονάμε,
μες στον ύπνο να 'ρθεις όνειρό μου γλυκό σε προσμένω κι απ' αγάπη τρελή να σε σφίξω αγκαλιά περιμένω. Στη Δήμητρα Γαλάνη ανήκει και η ερμηνεία στο Χορός με τη σκιά μου του Μάνου Χατζιδάκι.

Ζω στη σκιά σου, σε στίχους του Νίκου Ελληναίου, από τη Βίκυ Λέανδρος, γι' αυτούς που δεν παίρνουν την αγάπη που επιθυμούν.

Ζω στη σκιά σου πρωί και βράδυ χωρίς κανένα σκοπό κι αν ζητιανεύω ένα σου χάδι είναι γιατί σαν τρελή σ' αγαπώ.

Σκιές στο περιστύλιο λέγεται το τραγούδι που έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης για την Αλκηστη Πρωτοψάλτη το 2002.

Ο Μπάμπης Στόκας στην προσωπική του καριέρα έχει το Σκιές στο φως, το Δεν μ' ένοιαξε να χάσω, που έχει γράψει ο Μίλτος Πασχαλίδης και αναφέρεται σε σκιές, και με τους Πυξ Λαξ το Να χαθώ στα βήματά σου: Να κρυφτώ μες στη σκιά σου, να χαθώ στα βήματά σου, να χαθώ όπως δεν μ' έχασες ποτέ σου, να χαθώ.

Να κρυφτώ μες στη σκιά σου για ν' αγγίξω την καρδιά σου, να κρυφτώ στους εφιάλτες σου, σαν ίσκιος να κρυφτώ.

Σκιές για τον Δημήτρη Σταρόβα, Γυμνή σκιά από τον Χάρη και τον Πάνο Κατσιμίχα και Μια σκιά με τις Σκιές και τους Domenica, Η σκιά Νίκος Πορτοκάλογλου, Ποιο κορμί σε ταξιδεύει και Γιατί ζω με την Ηρώ και αναφορά στις σκιές, όπως και το Ασε με να φύγω της Αλέκας Κανελλίδου.
Η Κλειώ Δενάρδου κέρδισε το πρώτο βραβείο στην ανεκδιήγητη Ολυμπιάδα τραγουδιού το 1969 με το Πού να 'ναι ο ίσκιος σου Θεέ, του Ζακ Ιακωβίδη, Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ' αγγίζει τραγουδούν Μαρινέλλα και Κώστας Χατζής στο Σύνορα η αγάπη δεν γνωρίζει, Ο ίσκιος έπεσε βαρύς, με τη Μαρία Φαραντούρη από το Ματχάουζεν του Μίκη, σε στίχους του Γερ. Σταύρου. Ο Μίκης έγραψε μαζί με τον Λουκά Θάνο και το Κι αν έσβησε ο ίσκιος, σε ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη, και ερμηνευτή τον Νίκο Ξυλούρη.

Στον διεθνή χώρο: In The Shadows από τους Φινλανδούς Rasmus, Moon Shadow, από τον Cat Stevens, Have You Seen Your Mother Baby Standing In The Shadows, με τους Rolling Stones, το βραβευμένο με Οσκαρ The Shadow Of Your Smile, Shadow Dancing-Andy Gibb, Shadow Play-Rory Gallagher, Shadows Of The Night-Pat Benatar, Shadows and Light από το ομώνυμο άλμπουμ της Joni Mitchell, Standing In The Shadows Of Love-Four Tops, Sillhouttes-Diamonds, White Shadow-Peter Gabriel, Me and My Shadow με τον Frank Sinatra, με πρώτο ερμηνευτή τον Al Jolson το 1927 και πρόσφατο τον Robbie Williams στον αιώνα που διανύουμε, Shadow-Britney Spears, Shadows-Rufus Wainwright, The Shadow-Prodigy.

Η πιο εντυπωσιακή παρουσία είναι αυτή του συγκροτήματος των Shadows, με δεκάδες επιτυχίες, καθώς και το συγκρότημα Last Shadow Puppets και ο DJ. Shadow.

Οι σκιές ταξιδεύουν στο πέρασμα του χρόνου μέσα από τα τραγούδια και τη λογοτεχνία, μέσω συγγραφέων, όπως ο Σαίξπηρ, ο οποίος σε πολλά από τα έργα του συνδυάζει τη φαντασία με την πραγματικότητα, με πολλές σκιές να κάνουν συχνά την παρουσία τους στα έργα του, κυρίως με τη μορφή φαντασμάτων

(απο enet.gr)

Ο παράμεσος δείχνει την προσωπικότητα.....

  Το μήκος των δαχτύλων του χεριού αποκαλύπτει την προδιάθεση για επαγγελματική επιτυχία, σύμφωνα με μια νέα ιατρική έρευνα από τη Βρετανία. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ ισχυρίζονται ότι το μήκος ορισμένων δαχτύλων, ιδίως του παράμεσου του αριστερού χεριού, συνδέεται με ορισμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν εθελοντικά 44 βρετανοί χρηματιστές, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όσο μακρύτερος ήταν ο παράμεσος ενός ανθρώπου σε σχέση με τον δείκτη του αριστερού χεριού τόσο μεγαλύτερη ήταν η επαγγελματική επιτυχία του.

Πώς όμως το εξηγούν; «Επιστρέφοντας» στην εμβρυακή περίοδο και μέσω της τεστοστερόνης. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ένας σχετικά μεγαλύτερος σε μήκος παράμεσος είναι δείκτης μεγαλύτερης έκθεσης του εμβρύου στην τεστοστερόνη όσο καιρό βρίσκεται μέσα στη μήτρα. Αυτή ακριβώς η ορμόνη θεωρείται ότι προσφέρει αυξημένη επιθετικότητα, αυτοπεποίθηση και μεγαλύτερη προθυμία για ανάληψη ρίσκου στη ζωή. Με αρκετή ευφυΐα και λίγη... τύχη ο συνδυασμός μπορεί να καταλήξει στην «επαγγελματική επιτυχία».

Η ερευνητική ομάδα του αγγλικού πανεπιστημίου μέτρησε το μήκος των δαχτύλων των χρηματιστών και κατόπιν συσχέτισε το μήκος τους με τα κέρδη και τις απώλειες των εταιρειών τους στη διάρκεια μιας αρκετά μεγάλης χρονικής περιόδου, 20 μηνών. Το συμπέρασμα ήταν ότι όσο πιο χαμηλή είναι η αναλογία δείκτη- παράμεσου τόσο υψηλότερη κερδοφορία εμφανίζει ένας χρηματιστής. Συγκεκριμένα, οι χρηματιστές με μακρύ παράμεσο βγάζουν σχεδόν εξαπλάσια λεφτά από όσους έχουν μικρό. Επίσης ο χρόνος παραμονής των χρηματιστών με μακρύτερο παράμεσο στον ανταγωνιστικό κόσμο του χρηματιστηρίου ήταν μεγαλύτερος συγκριτικά με άλλους.

Ολο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες ενισχύουν την άποψη ότι η ως προς το μήκος ανομοιογένεια μεταξύ του δείκτη και του παράμεσου είναι ενδεικτική κάποιων στοιχείων της προσωπικότητάς μας. Οπως γράφει ο εξελικτικός βιολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ Τζον Μάνινγκ στο «Βιβλίο των δαχτύλων» («Τhe Finger Βook») που δημοσίευσε πρόσφατα, ο παράμεσος είθισται στους άνδρες να είναι μακρύτερος του δείκτη, ενώ στις γυναίκες έχει το ίδιο μήκος ή είναι μικρότερος από τον δείκτη.

Οι άνδρες με μεγαλύτερο μήκος παράμεσου σε σχέση με τον δείκτη του χεριούείναι πιο ριψοκίνδυνοι στις επαγγελματικές τους δραστηριότητες , διαθέτουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις ικανότητές τους, είναι πιο επιθετικοί στις συναλλαγές τους, διακρίνονται από επιμονή και έντονο πείσμα και είναι πιο αποδοτικοί σε ανταγωνιστικά αθλήματα. Αντιθέτως, οι γυναίκες με μεγαλύτερο μήκος παράμεσου σε σχέση με τον δείκτη του χεριούδιακρίνονται για τις αθλητικές τους επιδόσεις, συχνά γίνονται εξαιρετικά επιδέξιες μουσικοί, διαπρέπουν στη λογοτεχνία και στην ποίηση, έχουν ιδιαίτερη έφεση στις κλασικές επιστήμεςκαι συχνά εμφανίζουν ομοφυλοφιλικές τάσεις

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=337570&dt=15/06/2010#ixzz0qwG5iq98

MNHMH ΘΑNΑTOY......

 Mάλιστα, αγαπητοί, αυτός είναι ο καθρέπτης. Αυτή η ιδέα του θανάτου είναι το μέσον που συντελεί για να μετανοήσει και να επιστρέψει ο άνθρωπος στον Θεό. Eίναι γεγονός ότι η ιδέα του θανάτου συντελεί εις την μετάνοια και εις την διόρθωση του ανθρώπου. M’ αυτήν την ιδέα του θανάτου προσπαθούσαν να διορθώσουν τον εαυτόν τους όχι μόνον χριστιανοί, αλλά και αρχαίοι φιλόσοφοι και οι μεγάλοι άνδρες της αρχαίας εποχής. Λέγουν για τον βασιλιά Φίλιππο, τον πατέρα του M. Aλεξάνδρου, που έζει σε 400 χρόνια π.X. ότι διέταξε έναν στρατιώτη του κάθε πρωί να φυλάει έξω από τον κοιτώνα του και να μη επιτρέπει κανέναν, ούτε στρατηγό, να μπαίνει πριν απ’ αυτόν. Συ πρώτος θα χτυπάς την πόρτα, του είπε, θα παρουσιάζεσαι μπροστά μου, θα με χαιρετάς και θα μου λές: «Bασιλεύ Φίλιππε, μέμνησο ότι θνητός ει». Δηλαδή, να ενθυμείσαι, Φίλιππε, ότι είσαι θνητός. Kάθε πρωί ο στρατιώτης επαρουσιάζετο μπροστά στο Φίλιππο, τον χαιρετούσε και έλεγε: Mέμνησο, Φίλιππε, ότι είσαι θνητός. Kαι ήτο αυτός όχι χριστιανός, αλλά ειδωλολάτρης. Kαι για τον άγιο Aντώνιο λένε ότι όταν τον ρώτησαν· Πώς κατώρθωσε να ζήσει τόσα χρόνια μέσα στην έρημο ακούοντας τ’ άγρια θηρία που μουγγρίζαν και ορύωνταν και πως υποφέρη την καυστική έρημο 80 ολόκληρα χρόνια, που ημείς ούτε μια στιγμή δεν μπορούμε ν’ ανθέξουμε τον πειρασμό της ερήμου; Tότε ο άγιος Aντώνιος πήρε ένα κρανίο και είπε: Iδού, ο δάσκαλός μου και ο ιεροκήρυκάς μου. Eίπε ακόμη ότι κάθε μέρα που ξημέρωνε στην έρημο έλεγα· Aντώνιε αμαρτωλέ, η σημερινή ημέρα είναι η τελευταία της ζωής σου. M’ αυτήν την ιδέα κατόρθωνε ο M. Aντώνιος να εξαϋλώνεται και να εξαγιάζεται. Eίναι εντολή, αγαπητοί μου, της Αγίας Γραφής ότι· «Eν πάσι τους λόγοις σου μέμνησο τα έσχατά σου και ουδέποτε αμαρτήσεις». Σε κάθε πράξη που θα κάνεις σκέψου ότι είσαι θνητός και ουδέποτε θα αμαρτήσεις.
(από http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?cat=22 )

Ερωτικά φιλιά...ποιά η σημαντικότητα τους σε μια σχέση;

Η σημασία των ερωτικών φιλιών δεν είναι κοινή στους άνδρες και στις γυναίκες

Γιατί το φιλί παίζει τόσο αποφασιστικό ρόλο στην ερωτική ζωή ανδρών και γυναικών; Είναι απλώς ένα στάδιο «προθέρμανσης» για την ερωτική συνεύρεση ή κάτι περισσότερο; Και έχει για τον άνδρα την ίδια βαρύτητα που έχει για τη γυναίκα;
Αμερικανοί ψυχολόγοι από το Πανεπιστήμιο Albany της Νέας Υόρκης μελέτησαν την ερωτική συμπεριφορά 1.041 φοιτητών. Και κατέληξαν σε μια σειρά από ενδιαφέροντα συμπεράσματα, τα οποία και δημοσίευσαν τον περασμένο μήνα στην επιστημονική επιθεώρηση «Evolutionary Psychology».
Ενα από τα πρώτα συμπεράσματα ήταν ότι το φιλί είναι όντως μια εξαιρετικά σημαντική στιγμή κατά τη διαδικασία του ζευγαρώματος, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους για τον άνδρα και τη γυναίκα. Οι άνδρες αντιδρούν και επεξεργάζονται διαφορετικά την εμπειρία του πρώτου φιλιού από τις γυναίκες. Για τους περισσότερους άνδρες ένα βαθύ φιλί δεν είναι παρά το αναγκαίο βήμα για να περάσουν στο επόμενο στάδιο, της «ολοκλήρωσης» της ερωτικής σχέσης. Αντίθετα, για τις γυναίκες φαίνεται ότι αποτελεί περισσότερο ένα είδος δοκιμασίας, προκειμένου να διαπιστώσουν αν αξίζει τον κόπο να συνεχίσουν.

Επίσης, φαίνεται ότι το είδος φιλιού που αρέσει περισσότερο στους άνδρες είναι το υγρό φιλί με γλώσσα, ενώ οι περισσότεροι (53%) παραδέχτηκαν ότι θα μπορούσαν να κάνουν σεξ και χωρίς να έχουν προηγηθεί φιλιά, πράγμα το οποίο για τις περισσότερες γυναίκες ήταν αδιανόητο. Επίσης, οι περισσότεροι άνδρες δήλωσαν ότι θα έκαναν σεξ ακόμη και με μια γυναίκα που φιλάει άσχημα. Αντίθετα, για τις γυναίκες τα όμορφα χείλη, η ωραία οδοντοστοιχία και η ευχάριστη αναπνοή και γεύση του στόματος είναι παράγοντες που έχουν μεγάλη βαρύτητα στην απόφασή τους να κάνουν ή όχι σεξ.

Οι Αμερικανοί ερευνητές αποδίδουν αυτές τις διαφορές στον τρόπο που τα δύο φύλα αντιλαμβάνονται τον ρόλο του φιλιού στην εξελικτική μας ιστορία. Σύμφωνα με τη δαρβινική θεωρία περί «σεξουαλικής επιλογής», η επιλογή του ερωτικού μας συντρόφου γίνεται με κριτήριο τη μεγιστοποίηση της αναπαραγωγικής μας επιτυχίας. Ο μηχανισμός της ερωτικής έλξης ανάμεσα στα ανθρώπινα όντα εξελίχθηκε με τέτοιον τρόπο ώστε να μας επιτρέπει να επικεντρώνουμε τις προσπάθειές μας για ζευγάρωμα σε συγκεκριμένα μόνο άτομα, εξοικονομώντας έτσι πολύτιμη ενέργεια και διευκολύνοντας την επιλογή του συντρόφου. Το φιλί λοιπόν εξελίχθηκε σε μια στρατηγική αξιολόγησης των ερωτικών μας συντρόφων.
Ωστόσο, αυτή η στρατηγική δεν είναι κοινή στα δύο φύλα. Οπως επισημαίνει ο Gordon Gallup, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Albany και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης, «από εξελικτική σκοπιά, το τίμημα και οι συνέπειες της αναπαραγωγής είναι ριζικά διαφορετικά για τον άνδρα και για τη γυναίκα». Για τον άνδρα απώτερος στόχος είναι να «μεταφέρει» το DNA του σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό γυναικών. Για τη γυναίκα, αντίθετα, το φιλί είναι ένας τρόπος για να διαπιστώσει αν ο υποψήφιος ερωτικός σύντροφος διαθέτει τα απαραίτητα προσόντα, τόσο τα βιολογικά όσο και τα ψυχολογικά, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί καλύτερα στον ρόλο του πατέρα.

Οσο για τα υγρά φιλιά που τόσο αρέσουν στους άνδρες, η εξήγηση, κατά τον Gallup, είναι απλή: με την ανταλλαγή σάλιου διευκολύνεται η ανταλλαγή ορμονών μεταξύ των δύο ερωτικών συντρόφων. Στο ανδρικό σάλιο υπάρχει η ανδρική ορμόνη «τεστοστερόνη», η οποία αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση στη γυναίκα, άρα και τις πιθανότητες να «ενδώσει».

Το πρώτο φιλί, όμως, μπορεί να έχει και τα αντίθετα αποτελέσματα: το 66% των γυναικών, σύμφωνα με προηγούμενη έρευνα του Gallup, δήλωσε ότι έχασε κάθε ερωτικό ενδιαφέρον για τον σύντροφό του μόλις τον φίλησε.
(enet.gr)