27 Οκτωβρίου 2011

28η Οκτωβρίου 1940....28η Οκτωβρίου 2011.


πίνακας με θέμα το έπος του 1940 ...

21 Οκτωβρίου 2011

Οι ωραίοι φέρνουν την καταστροφή στους λαούς;


  
Μπορεί οι θεωρίες να λένε ότι τα γοητευτικά πρόσωπα είναι πιο δημοφιλή, αλλά μια νέα έρευνα υποστηρίζει ότι οι μεγάλοι ηγέτες είναι άσχημοι! Οι έρευνες φυσικά είναι για να ... καταρρίπτονται, αλλά αξίζει να ρίξουμε μια ματιά στη συγκεκριμένη.
  Ναι μεν λοιπόν οι ψηφοφόροι τείνουν να ψηφίζουν τους εμφανίσιμους πολιτικούς επειδή αισθάνονται ότι είναι πιο "καθαροί", άξιοι εμπιστοσύνης και επιβλητικοί, η πραγματικότητα όμως είναι ότι οι άσχημοι -όπως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ- αποδεικνύονται τελικά πολύ πιο αγαπητοί και επιτυχημένοι ηγέτες.

   Οι ψυχολόγοι πιθανολογούν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι από παιδιά αναγκάστηκαν να καταβάλουν προσπάθεια για να ξεπεράσουν τα εμφανισιακά τους μειονεκτήματα.
Μία μελέτη κόντρα σε όλες τις υπόλοιπες
   Αυτό που ξέραμε μέχρι σήμερα είναι ότι τα πρόσωπα με συμμετρικά χαρακτηριστικά υπερέχουν σε όλους τους τομείς.
  Στατιστικά, έχουν έχουν καλύτερο επίπεδο ζωής και τους αποδίδονται θετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά, ενώ αντιμετωπίζονται από τους άλλους θετικά από πολύ μικρή ηλικία, από την παιδική χαρά ως το σχολείο και στη συνέχεια σε όλη τη ζωή τους.
  Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με εκείνους που γεννιούνται με ασύμμετρα χαρακτηριστικά, οι οποίοι αναγκάζονται να αναπτύξουν περισσότερες θετικές κοινωνικές δεξιότητες επειδή ακριβώς πρέπει να αντισταθμίσουν τις ελλείψεις που παρουσιάζουν έναντι των άλλων.
   Σύμφωνα όμως με τον δρα Καρλ Σίνιορ του Πανεπιστημίου Αστον της Βρετανίας, επικεφαλής της μελέτης, τα συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι "ασύμμετροι"  ηγέτες είναι ήταν σαφώς πιο επιτυχημένοι από τους όμορφους! Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους πολιτικούς, αλλά για τους αρχηγούς κάθε ομάδας, μικρής ή μεγάλης, επαγγελματικής ή φιλικής.
  " Είναι εντυπωσιακό ότι όσο πιο ασύμμετρα είναι τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ενός αρχηγού, τόσο περισσότερη κοινωνική ικανοποίηση και έμπνευση προσφέρει στα μέλη της ομάδας του", δήλωσε ο δρ Σίνιορ.


16 Οκτωβρίου 2011

Thomas Kinkade...


11 Οκτωβρίου 2011

01 Οκτωβρίου 2011

Πίνακας ζωγραφικής,όπως λέμε έρωτας...



Η παρατήρηση ενός ωραίου έργου τέχνης από κάποιο διάσημο ζωγράφο μπορεί να δώσει στον θεατή την ίδια ευχαρίστηση με το να είναι ερωτευμένος, αποκαλύπτει μια νέα έρευνα βρετανών νευροεπιστημόνων.






Οι ερευνητές έκαναν πρωτοποριακές μελέτες με την τεχνική της μαγνητικής εγκεφαλικής απεικόνισης σε μια ομάδα εθελοντών, χωρίς πολλές γνώσεις περί ζωγραφικής, ώστε να μην έχουν προκαταλήψεις. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι, στη θέα ενός καλλιτεχνικού αριστουργήματος, ενεργοποιείται η ίδια περιοχή του εγκεφάλου που ενεργοποιείται και στις περιπτώσεις των συναισθημάτων του έρωτα με το άλλο φύλο, αλλά και κατά τη λήψη ναρκωτικών. Ο κοινός παρονομαστής είναι μια χημική ουσία, ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη που προκαλεί αισθήματα έντονης ευχαρίστησης στον εγκέφαλο.


Είναι αξιοσημείωτο ότι, από όλους τους πίνακες, τη μεγαλύτερη επίδραση είχαν στους εθελοντές οι πίνακες του Βρετανού Τζον Κόνσταμπλ και του Ιταλού Γκουίντο Ρένι, την μικρότερη οι πίνακες του Ιερώνυμου Μπος, ενώ κάπου ανάμεσα βρισκόταν η επίδραση από τους πίνακες του Μονέ, του Σεζάν, του Ρέμπραντ και του Λεονάρντο ντα Βίντσι.


Σύμφωνα με τους ερευνητές η πρόκληση ευχαρίστησης στον εγκέφαλο μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε είδος ζωγραφικής (τοπία, νεκρή φύση, αφηρημένη τέχνη, πορτρέτα κ.α.), αφού αυξάνεται η ροή του αίματος στον εγκέφαλο. 
(από http://www.greekmoney.gr/index.php/permalink/61292.html)

23 Ιουλίου 2011




04 Ιουλίου 2011

Πώς μπορούμε να δούμε τη ζωή μέσα από τον κινηματογράφο...



Ένα αφήγημα και τέσσερις άνθρωποι του κινηματογράφου απαντούν στο ερώτημα



Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης προτείνει:
«Σύντομη συνάντηση» (Ντέιβιντ Λιν) : Γιατί είναι από τις ωραιότερες ερωτικές ταινίες όλων των εποχών.

«Full Metal Jacket» (Στάνλεϊ Κιούμπρικ) : Γιατί είναι ένα φροντιστήριο για το τι σημαίνει στρατός.

Rashomon (Ακίρα Κουροσάβα) : Γιατί ποτέ ένα γεγονός δεν είναι το ίδιο για όσους το έχουν δει.

«Μοντέρνοι καιροί» (Τσάρλι Τσάπλιν) : Γιατί είναι η ζωή μας.

«Ο θίασος» (Θόδωρος Αγγελόπουλος) : Γιατί όταν η Ιστορία μπορεί να ειπωθεί με ποιητικές εικόνες αποτυπώνεται καλύτερα.

Ο Μιχάλης Κοκκώνης προτείνει:
«Τα 400 χτυπήματα» (Φρανσουά Τριφό) : Και ο νεαρός της ταινίας δεν τα πηγαίνει και τόσο καλά με τα μαθήματα, αλλά δείχνει φαντασία, ευρηματικότητα και παίρνει πρωτοβουλίες.

«Happy Feet» (της Disney) : Για την αξία της φιλίας και την καταδίκη του ρατσισμού.

«Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» (Πίτερ Γουίαρ) : Γιατί η ταινία εμπνέει το πάθος για ζωή και γνώση.

«Η ζωή είναι ωραία» (Ρομπέρτο Μπενίνι) : Για την αξία του χιούμορ στη ζωή και τη σχέση πατέρα γιου.

«Σινεμά ο παράδεισος» (Τζιουζέπε Ταρνατόρε) : Μιας και πατέρας και γιος θα γίνουν κινηματογραφόφιλοι, είναι must.

Ο Λάκης Παπαστάθης προτείνει:
«Ο Νανούκ του Βορρά «(Ρόμπερτ Φλάερτι) : Ντοκιμαντέρ με μεγάλο ανθρωπολογικό ενδιαφέρον.

«Αταλάντη «(Ζαν Βιγκό) : Γιατί είναι από τα ποιητικότερα αριστουργήματα του κινηματογράφου του τόσο πρόωρα χαμένου μεγάλου γάλλου σκηνοθέτη.

«Μέρες οργής» (Καρλ Ντράγιερ) : Γιατί βοηθά τον σημερινό θεατή να καταλάβει τι σημαίνει θρησκευτικός φανατισμός.

«Λόγος» (Καρλ Ντράγιερ) : Γιατί είναι ένα πολύ ενδιαφέρον δοκίμιο για τη σχέση μας με την ανάσταση και την αθανασία.

«Μέχρι το πλοίο» (Αλέξης Δαμιανός) : Γιατί είναι μια κορυφαία στιγμή του ευρωπαϊκού κινηματογράφου για τη δεκαετία του '60 που μας διδάσκει ότι τέχνη χωρίς πάθος δεν γίνεται.

Η Σώτη Τριανταφύλλου προτείνει:
«Μαίρη Πόπινς» (Ρόμπερτ Στίβενσον) : Ενα μιούζικαλ για τη χαρά της ζωής, για τη φαντασία στην καθημερινότητα, καθώς και για τα όρια και τους κανόνες που χρειάζονται τα παιδιά για να μεγαλώσουν και να γίνουν ευτυχισμένα.

«Φαντασία» (Τζ. Αλγκαρ, Σαμ Αρμστρονγκ) : Η κλασική μουσική μέσα από κινούμενα σχέδια.

«Χάρτινο φεγγάρι» (Πίτερ Μπογκντάνοβιτς) : Μια περιπέτεια στην Αμερική την εποχή της οικονομικής κρίσης.

«Αμελί» (Ζαν - Πιερ Ζενέ) : Μια ρομαντική ταινία για την καλοσύνη προς τους άλλους με ηρωίδα μια νεαρή σερβιτόρα.

«Η ζωή είναι ωραία» (Ρομπέρτο Μπενίνι) : Μια ιστορία επιβίωσης σε πολύ δύσκολες συνθήκες.