18 Αυγούστου 2009

Τσάρλι Τσάπλιν .....



Ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, συνθέτης (1889-1977)


«Δώστε μου ένα πάρκο, έναν αστυνομικό και ένα όμορφο κορίτσι και σας φτιάχνω μια κωμωδία». Για τον γιο δύο πλανόδιων ηθοποιών του μιούζικ χολ δεν υπήρχε πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο από την τέχνη του γέλιου, ακόμη και αν στην πραγματικότητα τα παιδικά χρόνια του Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν ήταν κάθε άλλο παρά γελαστά και ευτυχισμένα. Μετά τον πρώιμο χωρισμό των γονιών του πέρασε τη νηπιακή ηλικία του ανάμεσα σε μπουλούκια θεατρίνων συνοδεύοντας τη μητέρα του στις επαρχιακές περιοδείες της. Οταν όμως βρέθηκε ορφανός από πατέρα και με μητέρα άνεργη, η ζωή του μικρού Τσάρλι άρχισε να μοιάζει ολοένα και περισσότερο βγαλμένη από τις σελίδες του Ντίκενς. Για να κερδίσει το μεροκάματο της οικογένειας αυτοσχεδιάζει μικρά χορευτικά στους δρόμους του κακόφημου Λονδίνου και μαζεύει τις πενταροδεκάρες των περαστικών. Οι παλιές γνωριμίες των γονιών του τον βοήθησαν ωστόσο να βρει μια κανονική δουλειά στον παιδικό χορευτικό θίασο των Eight Lancashire Lads. Σε ηλικία οκτώ ετών ήταν ήδη ένας επαγγελματίας ηθοποιός που ερμήνευε παιδικούς ρόλους σε παραστάσεις στο Λονδίνο και στα 17 του έγινε μέλος του επιτυχημένου τότε θιάσου του Φρεντ Κάρνο, με τον οποίον έκανε δύο περιοδείες στην Αμερική. Φθάνοντας στο Λος Αντζελες, τον Δεκέμβριο του 1913, ήταν ήδη αποφασισμένος να μη γυρίσει πίσω στην Αγγλία. Η πρώτη ταινία του «Making a living» (1914) δεν ενθουσίασε τους παραγωγούς του εκκολαπτόμενου Χόλιγουντ, οι οποίοι όμως διέκριναν στον άγγλο κωμικό με το αστείο περπάτημα ένα ξεχωριστό ταλέντο. Ο Τσάπλιν ήθελε να κατακτήσει το καινούργιο μαζικό είδος διασκέδασης μεταφέροντας στη μεγάλη οθόνη όλη την εμπειρία του πλανόδιου θεατρίνου. Λίγους μήνες αργότερα και με 11 ταινίες στο ενεργητικό του νιώθει ήδη «βετεράνος» ηθοποιός, έτοιμος να πάρει ο ίδιος την κάμερα στα χέρια του. Είναι η εποχή του πειραματισμού, μέσα από τον οποίο θα γεννηθεί η τόσο οικεία και παγκοσμίως αναγνωρίσιμη εικόνα του Σαρλό: ένας καλοκάγαθος αλήτης με κοντό μαύρο μουστάκι, υπερμεγέθη παπούτσια, ημίψηλο καπέλο σε μικρότερο από το κανονικό νούμερο και μπαστούνι από μπαμπού ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει διατηρώντας την αξιοπρέπειά του μέσα σε έναν κόσμο κοινωνικής αδικίας και ανισότητας. Το 1915 βγαίνει στις αίθουσες το «Χαμίνι», το οποίο μένει στην Ιστορία ως το πρώτο αριστούργημά του. Εν τω μεταξύ τα φτωχικά νιάτα του είναι μια μακρινή ανάμνηση. Με το νέο συμβόλαιο που υπογράφει στην εταιρεία Mutual ο Τσάπλιν γίνεται ο πιο ακριβοπληρωμένος άνθρωπος στο Χόλιγουντ, με μισθό που δεν πέφτει κάτω από τις 10.000 δολάρια την εβδομάδα και με ένα επιπλέον μπόνους 150.000 δολαρίων. Διανύει την πιο δημιουργική περίοδο της καριέρας του καθώς αναδεικνύεται σε ανυπέρβλητο μάστορα της παντομίμας, ικανό να οδηγεί τους θεατές του από το γέλιο στο δάκρυ με μια απλή έκφραση ή χειρονομία και με χάρη που συχνά παρομοιάζεται με εκείνη ενός χορευτή μπαλέτου. Το 1919 ιδρύει τη United Artists Corporations μαζί με δύο ακόμη μεγάλους ηθοποιούς της εποχής του, τη Μαίρη Πίκφορντ και τον Ντάγκλας Φέρμπανκς, και συνεχίζει τις εισπρακτικές επιτυχίες του αγνοώντας για αρκετά χρόνια τη νέα τεχνολογία των ομιλουσών ταινιών, φοβούμενος ότι η ουσία της τέχνης του, η παντομίμα, θα εξαφανιζόταν ανάμεσα στους διαλόγους. Τόσο «Τα φώτα της πόλης» (1931) όσο και οι «Μοντέρνοι καιροί» (1936) ήταν δύο ταινίες βωβές που γνώρισαν τεράστια επιτυχία την εποχή του ομιλούντος κινηματογράφου. Οι θεατές όλου του κόσμου μπορεί να λάτρεψαν τον Τσάπλιν, οι επικριτές του όμως στην Αμερική δεν ήταν λίγοι. Αιτίες ήταν άλλοτε τα πολιτικά του φρονήματα (κατηγορήθηκε ως κομμουνιστής από το μακαρθικό λόμπι του Χόλιγουντ και πικραμένος αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία το 1952) και άλλοτε η προσωπική ζωή του. Εκανε τέσσερις γάμους, εκ των οποίων οι δύο ήταν με ανήλικες νύφες: στα 28 του παντρεύτηκε τη 16χρονη ηθοποιό Μίλντρεντ Χάρις, στα 35 του την καλλονή Λολίτα Μακ Μάρεϊ (αργότερα Λίντα Γκρέι) και στα 44 τη 19χρονη Πολέτ Γκοντάρ. Τέταρτη και τελευταία σύζυγός του υπήρξε η κόρη του θεατρικού συγγραφέα Ευγένιου Ο' Νιλ, Ούνα, παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα της. Οταν παντρεύτηκαν, εκείνος ήταν 54 και εκείνη ήταν 18. Απέκτησαν οκτώ παιδιά. Ο Τσάρλι Τσάπλιν δεν έλαβε ποτέ ένα «κανονικό» Οσκαρ: βραβεύτηκε το 1927 για την «ιδιοφυή συγγραφή, σκηνοθεσία και παραγωγή της ταινίας "Το τσίρκο"» και το 1972 για την «ανυπολόγιστη συμβολή του να καταστήσει τον κινηματογράφο τη μεγαλύτερη μορφή τέχνης του αιώνα». Το 1975 χρίστηκε ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από τη βασίλισσα Ελισάβετ και δύο χρόνια αργότερα πέθανε ήσυχα στον ύπνο του πλήρης ημερών.





Σημείωση δική μου:
στην ταινία "ο χρυσοθήρας" (1925) ο Τσάρλι Τσάπλιν έκανε τα γυρίσματα χωρίς σενάριο σατυρίζοντας τα όνειρα και τις απογοητευσεις του,ενώ πρέπει να τονιστεί ότι κατάφερνε να προκαλεί το γέλιο και το δάκρυ εξίσου εύκολα ,οδηγώντας το κοινό κάθε στιγμή εκεί που ήθελε σαν να έπαιζε μουσική. Η δική μας Ελληνική συμβολή στα έργα του Τσάπλιν ήταν ένας Έλληνας μετανάστης που ήταν κι αυτός ηθοποιός αλλά κυρίως χορευτής,ο Μανώλης Καραβουσάνος από τα Κύθηρα,ο οποίος ενσάρκωνε τον Σαρλό σε δύσκολες χορευτικά σκηνές στη θέση του Τσάρλι Τσαπλιν.Όσο για το αστείο περπάτημα του που ξεχωρίζει στην ιστορία του Κινηματογράφου....ο Τσάπλιν κατάφερε να τό αποκτήσει βάζοντας τα παπούτσια του ανάποδα ώστε να νιώθει άβολα στην επαφή του με το έδαφος,έβαζε αριστερό παπούτσι σε δεξί πόδι και το αντίστροφο και τα αποτελέσματα αυτής της ιδέας του τον χαρακτηρίζουν μέχρι σήμερα....
Κατα τη διάρκεια της καριέρας του κατηγορήθηκε για πολιτικές σκοπιμότητες στα σενάρια των ταινιών του και λέγεται ότι ασχολήθηκαν με αυτόν ακόμη και οι μυστικές υπηρεσίες αφού για ένα διάστημα θεωρήθηκε επικίνδυνος ακόμη και για την "Αμερικανική Δημοκρατία".....

17 Αυγούστου 2009

Ποίημα των Ίνκας



Που είσαι εσύ?
Που μου ΄χεις κλέψει την ψυχή?
Που είσαι κύριε της καρδιάς μου?
Ποιος χωρίς οίκτο έσβησε το μονοπάτι σου?
Μήπως στο χώμα το ελαφρύ έχεις θαφτεί?
Ουτ 'ένα δάκρυ δεν υπάρχει πια στα μάτια μου.
Εξαντλήθηκαν..Μονάχα η ηχώ στον πόνο μου αποκρίνεται
Και το αίμα μου σταλαματιά, σταλαματιά στερεύει..
Ελα, ας τρέξουμε κι οι δυο μαζί, χέρι με χέρι
Ξοπίσω απ' τη ζωή, την ευτυχία ακολουθώντας
Και ας επιστρέψουμε στη γη νεκροί..

(...)Χρυσάφι, εσύ που λάμπεις μονάχα στη νύχτα της καρδιάς,
η χαρά των αγαπημένων σου ματιών ας ανατείλει,
η θέρμη της πνοής σου γρήγορα με τον άνεμο ας έρθει. (...)
Γαμπρέ, αγαπημένε, της καρδιάς μου, σαν το μέλι γλυκιά είναι η ομορφιά σου..
Λιοντάρι αγαπημένο της καρδιάς μου με μάγεψες..
Άσε με να σταθώ τρέμοντας μπροστά σου να σε αγγίξω με το χάδι μου..
Το χάδι μου είναι ακριβό, πιο απολαυστικό είναι από την
ομορφιά, σαν το μέλι με το γάλα..
Γαμπρέ, πες στη μητέρα μου θα σου δώσει λιχουδιές
Στον πατέρα μου θα σου δώσει δώρα
Την ψυχή σου να ζωντανέψω, ξέρω
Γαμπρέ κοιμήσου στο σπίτι μας ως την αυγή,
την καρδιά σου ξέρω πως να ευχαριστήσω
Λιοντάρι αγαπημένο στο σπίτι μας ως την αυγή.. (...)





σημείωση: το ποιήμα είναι ένα απο τα δύο αρχαιότερα που έχουν βρέθει και είναι γραμμένο στη γλώσσα Κέτσουα των Ίνκας,υπάρχει στο βιβλίο «Ανθολογία ποίησης των Ίνκας» του Ηλία Ταμπουράκη απο τις εκδόσεις Ροες για όποιον ενδιαφέρεται.

16 Αυγούστου 2009

Τουβαλού...



Εικόνα απο το Τουβαλού στον Ειρηνικό Ωκεανό...

15 Αυγούστου 2009

Είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου;




Η διάνοιξη ενός δρόμου φέρνει στο προσκήνιο την κοινότητα Μάλανα, ένα απομονωμένο σύμπλεγμα 12 χωριών, σκαρφαλωμένων σε ύψος 3.000 μέτρων, στο οροπέδιο του Ισμάλ Πραντές στην Ινδία. Τόσο η σχετική διοικητική αυτονομία που απολάμβανε ως τώρα η κοινότητα, διαθέτοντας δικό της δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, η ιδιαίτερη γλώσσα και πολιτισμική ταυτότητα όσο και τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά των κατοίκων έχουν εξάψει τη φαντασία επιστημόνων οι οποίοι λαμβάνουν τοις μετρητοίς μια παλαιά φήμη που θέλει τους κατοίκους να είναι «απόγονοι στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Ομάδα Ινδών και Σουηδών ανθρωπολόγων θα σπεύσει να εξετάσει την προέλευση των μελών της κοινότητας, χρησιμοποιώντας κυρίως γλωσσικά και εθνογραφικά εργαλεία, αλλά ενδεχομένως και τεστ DΝΑ, σε μια προσπάθεια να διερευνηθεί ο μύθος που θέλει τον Έλληνα στρατηλάτη να σταμάτησε εκεί το 326 π.Χ., μετά τη νίκη του επί του βασιλιά Πώρου.

Οι περισσότεροι από τους ίδιους τους κατοίκους της κοινότητας Μάλανα αρνούνται τη «μακεδονική» καταγωγή. Γεγονός είναι ότι διαφέρουν αρκετά από τον γενικό πληθυσμό των Ιμαλάϊων: ορισμένοι έχουν γαλανά μάτια, ξανθά μαλλιά και ανοιχτόχρωμο δέρμα. Διοικούνται από δύο συνελεύσεις και τον πρόεδρό τους, έχουν δικό τους δικαστήριο, ενώ τόσο η γλώσσα όσο και η θρησκεία τους παρουσιάζουν ελάχιστη συνάφεια με εκείνες των γύρω περιοχών. Ως τώρα οι περίπου 200 οικογένειες απολάμβαναν ένα καθεστώς αυτονομίας και μια σχεδόν απόλυτη απομόνωση. Είναι ενδεικτικό ότι οι ινδικές αστυνομικές αρχές έφθασαν σε αυτά τα χωριά των Ιμαλάϊων για πρώτη φορά μόλις το 1996, ενώ το κοντινότερο χωριό, το Τζάρι, απέχει οκτώ ώρες με τα πόδια. Οι κάτοικοι τηρούν με αυστηρότητα την ενδογαμία, καθώς παντρεύονται μόνο με άτομα της φυλής, ενώ όποιος ξένος αγγίξει απλώς κάποιον από τους κατοίκους αναγκάζεται να πληρώσει πρόστιμο.

Το μυστήριο που καλύπτει τη φυλετική προέλευση και την πολιτισμική ταυτότητα των κατοίκων της Μάλανα έχει προσελκύσει κατά καιρούς το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων, μερικοί από τους οποίους ισχυρίζονται ότι η φυλή προέρχεται από τις μακεδονικές στρατιές του Μεγάλου Αλεξάνδρου που εγκαταστάθηκαν εκεί. Η εύκολη πρόσβαση στη Μάλανα που θα παρέχει η κατασκευή δρόμου ο οποίος θα φθάνει ως αυτήν δίνει πλέον τη δυνατότητα σε ομάδα ανθρωπολόγων του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα και του Ινστιτούτου Φυλετικών Σπουδών (ΙΦΣ) του ινδικού Πανεπιστημίου της Ιμασάλ να πραγματοποιήσουν επί τόπου έρευνες.
«Τα χαρακτηριστικά της φυλής μοιάζουν σε κάποιον βαθμό με εκείνα των Ρωμαίων. Εχουν ευρωπαϊκές φυσιογνωμίες.Ακόμη και το πολιτικό τους σύστημα θα μπορούσε να έχει ελληνική προέλευση. Είναι μοναδικό. Ενα τεστ DΝΑ θα μπορούσε να επαληθεύσει αν πράγματι οι κάτοικοι της Μάλανα προέρχονται από τους Μακεδόνες » υποστηρίζει ο Π. Κ. Βαΐντ, διευθυντής του ΙΦΣ. «Η διάλεκτός τους,η οποία διαφέρει από εκείνες που ομιλούνται στην περιοχή,δεν αναφέρεται ούτε στο πατρογονικό αρχείο των βασιλιάδων της κοιλάδας Κούλου. Πρόκειται για ένα μείγμα πολλών γλωσσών.Εχουμε εντοπίσει 500 με 600 λέξεις της διαλέκτου τους, τα ίχνη των οποίων θα αναζητήσουμε. Αυτό ενδέχεται να μας δώσει κάποια στοιχεία για την προέλευσή της ».

Δεν συμφωνούν όμως όλοι με την άποψη της «μακεδονικής» καταγωγής, πολύ περισσότερο εφόσον δεν είναι καν ιστορικά διαπιστωμένο ότι ο νεαρός στρατηλάτης έφθασε ως τα συγκεκριμένα ορεινά χωριά. Ο ινδός κινηματογραφιστής Βιβέκ Μοχάν πέρασε τέσσερα χρόνια με τη φυλή για τις ανάγκες ενός ντοκιμαντέρ, το οποίο βραβεύτηκε από το ινδικό κράτος. Ερευνώντας κάθε διαθέσιμη πηγή για την προέλευσή της φαίνεται κατηγορηματικός. «Είμαι πεπεισμένος ότι αυτός ο οικισμός δεν έχει καμία σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο» λέει. Την ίδια αρνητική άποψη στην ιδέα μιας ελληνικής καταγωγής έχουν και οι περισσότεροι κάτοικοι της μικροσκοπικής ορεινής «δημοκρατίας» των Ιμαλάϊων. «Δεν είναι αλήθεια ότι πέρασε από εδώ ποτέ ο στρατός του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η θεά μας χτύπησε τους στρατιώτες του με τα βέλη της και τους σκότωσε όλους» δηλώνει ένας ντόπιος προεστός στη βρετανική εφημερίδα «Daily Τelegraph». Η δυσπρόσιτη τοποθεσία της κοινότητας και η επιφυλακτικότητα των κατοίκων της ως προς τους ελάχιστους ξένους που φθάνουν ως εκεί έχει συντελέσει σημαντικά στη σταθερότητα της τοπικής διακυβέρνησης. Το σύστημά τους ονομάζεται «Ρα-Ντέο» (σημαίνει «κυβερνώντας στο όνομα του Θεού»).

Η μία Βουλή Αντιπροσώπων τους αποτελείται από την κεφαλή κάθε οικογένειας στη Μάλανα και συζητεί οποιοδήποτε ζήτημα απασχολεί τους κατοίκους της ώσπου να ληφθεί ομόφωνη απόφαση. Αν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, οι προεστοί συμβουλεύονται την τοπική θεότητα, τον Τζαμλού Ντεβ. Δίνουν ίδια ποσότητα δηλητηρίου σε δύο πρόβατα, το καθένα από τα οποία αντιπροσωπεύει μία πλευρά του ζητήματος. Όποιο ζήσει υποδηλώνει την απόφαση που επιτάσσει ο Θεός να ληφθεί. Υπάρχει και μία δεύτερη Βουλή η οποία αποτελείται από οκτώ αιρετούς (έναν για κάθε φατρία της κοινότητας) και τρεις ισόβιους θρησκευτικούς άρχοντες.

από:www.greekinsight.com



φωτογραφία απο την κοινότητα Μάλανα...

Σημείωση δική μου:

με αφορμή την αναφορά στο κείμενο ότι το σύστημα τους αποκαλείται Ρα-Ντέο,θέλω να θυμίσω δύο πράγματα...πρώτον ότι και οι Καλάς στο Πακιστάν αποκαλούν τον έναν από τους κύριους ναούς τους "Μάχα-Ντέο",που σε σύγχρονα Ελληνικά σημαίνει Μάχας-Θεός,δλδ ο Θεός του πολέμου,ο Άρης με λίγα λόγια.....ως γνωστόν οι Καλάς είναι απόγονοι των στρατιωτών του Μ. Αλεναδρου...
το δεύτερο που θέλω να πώ είναι ότι οποιος έχει μελετήσει την αρχαία Ελληνική γραμματεία γνωρίζει ότι πολύ πρίν τον Μεγαλέξανδρο είχαν φτάσει στην Ινδία άλλοι Έλληνες στρατηλάτες,δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πολλά ονόματα είναι ακόμα Ελληνικά σε όλη την Ασία (επαρχία Γιουνάν στην Κίνα,πολλά Ινδονησιακά επώνυμα είναι Ελληνικά ακόμα και σήμερα κλπ)

14 Αυγούστου 2009

Ο εγκέφαλος ακούει και εξετάζει ποιός το λέει.....




Ακούγοντας την αδελφή σας να λέει: "πραγματικά θέλω να βάλω αυτό το νέο κραγιόν", σίγουρα δεν θα σας φαινόταν περίεργο αυτό το σχόλιο. Αν όμως ο αδερφός σας εκδήλωνε την ανάλογη προτροπή, τότε η αντίδρασή σας θα ήταν διαφορετική. Νέες μελέτες ερμηνεύουν τη διαφορετική οπτική. Όλοι παρατηρούμε όταν κάποιος μας λέει κάτι που δεν αναμένουμε. Η έκπληξη προκύπτει, πιστεύουν οι γλωσσολόγοι, επειδή ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί πληροφορίες για τους ανθρώπους για να κατανοήσει αυτό που λένε. Μερικοί επιστήμονες έχουν υποθέσει ότι ο εγκέφαλος αρχικά επεξεργάζεται την έννοια μιας πρότασης και μετά αναρωτιέται ποιός την είπε. Ο ψυχολόγος Γιος Βαν Μπέρκουμ και οι συνεργάτες του από το πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ στην Ολλανδία, θέλησαν να διαπιστώσουν αν η ακολουθία αυτή υφίστανται στην πραγματικότητα.



Η ερευνητική ομάδα σύνδεσε 12 άνδρες και 12 γυναίκες με ένα ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που μετρά την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου με υψηλή χρονική ανάλυση. Κατόπιν οι εθελοντές άκουσαν προτάσεις που δημιουργήθηκαν με λέξεις που δεν συνδέονταν με το χώρο. Αυτές οι σημασιολογικά ανακριβείς προτάσεις, όπως "Πλένω τα χέρια μου με άλογο και νερό" προκάλεσαν μια "κορυφή" στο εγκεφαλογράφημα, 200 έως 300 χιλιοστά του δευτερολέπτου αφότου εμφανίστηκε η τοποθετημένη σε λάθος μέρος λέξη. Καμία ιδιαίτερη εγκεφαλική δραστηριότητα δεν καταγράφηκε όταν ακούστηκε η πρόταση: "Πλένω τα χέρια μου με σαπούνι και νερό". Η ίδια καταγραφή στην εγκεφαλική δραστηριότητα εμφανίστηκε όταν ο ομιλητής είπε κάτι απροσδόκητο, ακόμα κι αν ήταν γραμματικά σωστό. Όταν μια ανδρική φωνή είπε "θέλω να μοιάσω με την Μπρίτνεϊ Σπίαρς, όπως αυτή εμφανίστηκε στο τελευταίο της βιντεοκλίπ", παραδείγματος χάριν, το εγκεφαλογράφημα κατέγραψε μία κορυφή 200 έως 300 χιλιοστά του δευτερολέπτου μετά από την αρχή της λέξης που κατέστησε την πρόταση αλλόκοτη, σε αυτήν την περίπτωση η λέξη "Μπρίτνεϊ". Δεν υπήρξε κάποια εγκεφαλική δραστηριότητα όταν μια γυναίκα είπε την ίδια πρόταση. Η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε επίσης ότι η μορφή των καταγραμμένων εγκεφαλικών κυμάτων σε απάντηση των σημασιολογικά και συμφραστικά ανακριβών προτάσεων ήταν η ίδια, υπονοώντας ότι η ίδια περιοχή του εγκεφάλου μπορεί να συμμετέχει στην αναγνώριση και των δύο τύπων πληροφοριών.

"Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο εγκέφαλος λαμβάνει υπόψη του τόσο τον ομιλητή όσο και τα λεγόμενά του", λέει ο Μπέρκουμ του οποίου η ερευνητική ομάδα παρουσίασε τα συμπεράσματά της στις 9 Ιουλίου 2006, στο 5ο Φόρουμ Ευρωπαϊκών Νευροεπιστημών, στη Βιέννη της Αυστρίας. Αυτή η εργασία είναι "ενδιαφέρουσα και καλά υποστηριζόμενη", λέει η Λορών Τίλερ, με αντικείμενο την γνωστική στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ. Και συνεχίζει: "ανάπτυξη των νέων τεχνικών, όπως η μαγνητο - εγκεφαλογραφία, που καταγράφει τα μαγνητικά πεδία που παράγονται από την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκέφαλο, θα βοηθήσει να εντοπιστεί η πηγή των εγκεφαλικών σημάτων εγκεφάλου". Ίσως τότε οι επιστήμονες να είναι σε θέση να μας πουν με ακρίβεια ποια μέρη του εγκεφάλου μας ευθύνονται για την αντίδρασή μας όταν ακούμε έναν άντρα να λέει "θέλω να μοιάσω στην Μπρίτνεϊ Σπίαρς".

Από το Αθωνικό Απόδειπνο....


Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου



Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου. Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά. Όχι ως προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και Θεία θαλπωρή. Και λες: Τι άλλο να λέω; Παρά μόνον, πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: Κύριε ελέησον. Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει άλλα και πολλά. Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφρασθεί. Η προσευχή είναι ποίηση. Όλες οι προσευχές είναι ποιήματα. Οι ποιητές νιώθουν τους συνανθρώπους τους και τους παρηγορούν, όπως οι άγιοι. Είναι μεγάλη η ευλογία να συναντάς ένα ποιητή κι ένα άγιο. Οι άγιοι δεν θέλουν να αφήνουν πίσω τους ίχνη. Οι άνθρωποι μόνο αφήνουν πάνω τους τ’ αχνάρια της κακίας τους. Κύριε ελέησέ τους, δεν ξέρουν τι χάνουν και τι κάνουν.
……………………
Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή κι ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι. Είναι η μεγαλύτερη ιεραποστολή κι ευεργεσία του κόσμου. Τα πολλά λόγια δεν αναπαύουν. Η προσευχή για τους άλλους, επηρεάζει θερμότερα. Η αγάπη είναι αβίαστη και πάντα μια θυσία. Η αληθινή προσευχή δεν είναι ηδονική ανάπαυλα, μα ορθοστασία, περπάτημα στις μύτες σε τεντωμένο σκοινί. Στην αληθινή προσευχή δεν δίνουμε το περίσσευμα του χρόνου, μα τις πιο καλές και αποδοτικές ώρες μας, τις κύριες ώρες της ημέρας, της ζωής μας. Κύριε συγχώρεσέ με για όσα είπα κι έγραψα, που δεν τα ζούσα και τα πίστευα ακόμη, που απέφυγα να μιλήσω για τις ήττες και τις αποτυχίες μου κι ήθελα να μιλώ μόνο για νίκες. Δείλιαζα γιατί δεν είχα μετανοήσει. Κύριε ελέησον.

13 Αυγούστου 2009

Οι άγιοι Πέτρος και Παύλος (Ελ-Γκρεκο)




Ο Πέτρος κρατάει σχεδον χωρίς να φαίνεται το κλειδί του παραδείσου που του έδωσε ο χριστός ενώ ο Παύλος ακουμπάει το χέρι του στο βιβλίο,συμβολίζοντας έτσι την δύναμη της πειθούς των επιστολών του.Βλέπουμε επίσης το έντονο και διεισδυτικό βλέμμα του αποστόλου Παύλου σε αντίθεση με το παράμερο βλέμμα του Πέτρου...

(μουσείο Ερμιτάζ,Αγία Πετρούπολη)